Hocam! Tercihli Yalnızlık, İnsanı Güçlendirir…

Ümit Hocam! Tamam, mı Devam mı?



HOCAM!   

TERCİHLİ YALNIZLIK, İNSANI GÜÇLENDİRİR…   

  

Tamam, mı devam mı?    

  

Karar verme gücü, sahip olduğumuz önemli güçlerden biridir. Kararlarınız sadece yarınlarınızın yönünü değil, bugününüzün kalitesini ve itibarınızı da belirler.  

 

Siyaset insanı her zaman topluma örnek olacak kararlar alabilmeli ve eylemler ortaya koyabilmelidir.  

Ve cesurca alacağı kararlar neticesinde de, karşılaşacağı yalnızlıktan korkmamalıdır…   

  

Elbette insanlar toplumsal bir varlıktır. Duygu ve düşüncelerini paylaşacağı, idealleri için kol kola yürüyeceği insanlara ihtiyaç duyar… Ama, sırf bu yüzden bir guruba ve kalabalığa bağımlı  kalmak, huzursuz ve güvensiz ortamlarda siyaset yapmaya devam etmek kişiyi tamamen verimsiz hale getirebilir. Bu verimsizlik de, kişide var olan bütün güzel duyguları yok edebilir.  

 

Hâlbuki gerekli olduğunda başvuracağınız “tek başınalık” sizi daha üretken yapacaktır…   

Gerekli olduğu zaman başvuracağınız “tercihli yalnızlık” sizi, daha büyütecek ve derinleştirecektir.  

Bu türden yalnızlığı korkunç bir şeymiş gibi görmeyin, gösterenlere de teslim olmayın, itibar etmeyin.   

 

Dolayısıyla insan olumsuz ortamlarda “tercih etmediği bir yalnızlığa” düşene kadar kendinin seçtiği onurlu yalnızlığı seçebilmelidir.  

Böylece gücünü ispat etmiş ve kendini yeniden tanımlamış olur.   

 

Demem o ki, duygusal dengeniz ve iç huzurunuz, bulunduğunuz ortamda sürekli bozuluyorsa zaten zamanla, tercih etmediğiniz bir yalnızlığa sürükleneceksiniz demektir.  

  

Zihin kargaşası yaşarsanız, özgür düşünemez ve bir farkındalık ortaya koyamazsanız... Bu da sizi zamanla sıradanlaştırır, başkalarından onay almadan kararlar alamaz hale getirir.  

  

Hocam! 

Bu ortamda alacağınız bütün kararlar kimliğinizi ve kendinize olan güveninizi ve de siyasi yeterliliğinizi ortaya koymanız açısından çok önemli.  

 

Yeniliyorum; En üretken olacağınız zamanları kızarak, küserek, sadece izlemekle yetindiğiniz ortamlarda kalarak harcamayın…   

  

Ancak inandıklarınızla yürüyebileceğiniz ve var olacağınız ortamlarda siyaset üretebilir… Kendinizi ancak, güvendiğiniz kişilerin bulunduğu ortamlarda güçlü ve mutlu hissedebilirsiniz.   

Mücadele alanlarınızın kısıtlandığı bir yerde kalmaya kendinizi zorlamayın. 

    

Nihayetinde gücünü kişiliğinden alanlar “tercihli yalnızlığı”, gücünü statüsünden ya da koltuğundan alanlar ise tek güç kaynağını kaybetmemek adına “tercihsiz yalnızlığı” seçer.   

Kişi gücünü bir makamdan, rozetten ve birilerinin menfaat içeren desteğinden almıyorsa eğer, yalnızlıktan korkmamalıdır…   

Şahsen ben böyle yaptım… 

Ve son karar sizin!   

Unutmayın cesurca atacağınız her adım sizi, önce kendinizin lideri yapacaktır. Sonrası toplumun takdiri…  

Sonuç olarak; aslında sözüm; bir siyasi parti çatısı altında siyaset yapmaya çalışan herkese…  

Şimdi; "Tamam mı devam mı?"