104. Yıl önce bugün. Ülkenin her yanı işgal altında. Top sesleri duyuluyor her yandan. Özgürlük ve bağımsızlık için bir savaş başlamış. " "Korkma!" diye bir ses yükseliyor TBMM'de. " "Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen Alsancak" .TBMM'den yükselen bu ses dalga dalga yayılıyor ülkenin her köşesine.
Yıllardır yenilmiş, dağılmış, bitkin, yorgun, yılgın ulus uyanıyor yeniden. Ulu Önder Mustafa Kemal'in " Ya istiklal ya ölüm" çağrısıyla yürekleniyor, cesaretleniyor. Kadını erkeği, yaşlısı genciyle bir bütün oluyor. Yürüyor düşman üstüne.
Kim durabilir bu özgürlük ve bağımsızlık ruhuyla beslenmiş ulusun önünde? Duramadılar elbet. Yedi düvel, terk etmek zorunda kaldı bu ülkeyi. Direnenler, denize döküldü, kimileri arkalarına bakmadan gittiler. Gittiler, geldikleri gibi.
Bugün Korkma! Diye başlayan İstiklal Marşı'nın TBMM'de kabul edildiği gün. Bugün, egemenliğin kayıtsız koşulsuz ulusa verilen meclisten ulusa ve dünyaya duyurulan çığlık. Bugün, " Tanrı, bir daha bu ulusa İstiklal Marşı yazdırmasın!" diyen erdemli ve yurtsever insanların günü.
Bağımsızlık Savaşını başlatan Mustafa Kemal Atatürk'ü, İstiklal Marşı'nı yazan Mehmet Akif Ersoy'u, bu şiiri ayakta alkışlarla kabul eden meclis üyelerini özlem ve saygıyla anıyorum. Dünyanın en haklı, en kutsal savaşı olan Kurtuluş Savaşı'nda şehit olanlara Tanrıdan rahmet diliyorum.
İstiklal Marşı'nın kabulü kutlu olsun!
