Çocuklar! Çocuklarımız! Geleceğimizin güvencesi, yaşama sevincimiz olan çocuklar. Bugünün küçüğü, yarının büyüğü çocuklarımız. Onları, sağlıklı, mutlu yetiştirmek, geleceğe hazırlamak hepimizin insanlık görevi olan çocuklar. Bir ayakkabı, bir gömlek, bir giysi almak için verdiğimiz emeği kendilerinden esirgediğimiz çocuklar. Savaşlardan en çok etkilenen, yaşadıkları korku dolu anları, gözlerinden okunan çocuklar. Okula gidemeyen, eğitim hakları ellerinden alınan, gelecekleri karartılan çocuklar. En güvendikleri ortamlarda, kendi ailelerinde, en yakınları tarafından öldürülen, taciz edilen çocuklar.
Bu kez de tatil için gittikleri yerde, otel yangınıyla gündeme geldiler. Karnelerini almışlardı. Yarıyıl dinlencesini en güzel, en mutlu biçimde geçirmekti amaçları. Başarıyla süslü karnelerini ödüllendirmek, taçlandırmak istemişti aileleri. Anne ve babalar, çocuklarıyla birlikte geçirecekleri eğlenceli ve mutlu günlerin keyfini çıkaracaklardı. Çünkü çocuklarla birlikte geçirilen zamanlar, en değerli, en nitelikli zamanlardır. Bir terapi gibi ruhlara iyi gelir. Mutlu olur anne ve babalar. Mutlu olur çocuklar. Bir toplumun ruhunu en iyi yansıtan şey, çocuklara nasıl davranıldığıdır. Çocukları, iyi insan, iyi bireyler yapmanın yolu onları mutlu etmekten geçer.
Olmadı. Yine çocuklar ödedi vurdumduymazlığın, ilgisizliğin, duyarsızlığın bedeli. Otelde çıkan yangında ölenlerin yarıdan çoğu çocukların olması daha bir yaktı yüreklerimizi. Neden koruyamıyoruz çocuklarımızı? Neden sahip çıkamıyoruz onlara? Çocukları sağlıklı ve bilgili yetiştirilmeyen uluslar, temeli çürük binalar gibi çabuk yıkılırlar.
Çocuklarımıza verilecek en önemli, en değerli ödüller, sorumluluğun temelleri ve özgürlüğün kanatlarıdır. Çocuklar, biçimden biçime sokulacak bireyler değil, iyi geliştirilecek, iyi eğitilecek, iyi birer yurtsever ve doğasever olarak yetişecek bireylerdir. Çocuklara ne düşünecekleri değil nasıl düşünecekleri öğretilmelidir. Çocukların, bir eleştirmenden çok onlara model olacak iyi örneklere gereksinimi vardır.
Toplumumuzun en kırılgan, her olaydan en çok etkilenen çocuklarımıza şiddet ve korkudan arınmış bir yaşam, bir gelecek sağlamak görev ve sorumluluğumuzdur. Bu dünyada gerçek barışı öğreteceksek, savaşlara karşı bir duruş sergileyeceksek işe çocuklardan başlamamız gerektiğinin bilincinde olmalıyız.
Çocuklarımıza ulu önderimiz Mustafa Kemal Atatürk'ün bakış açısıyla bakmalıyız.
"Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz. Kendinizin ne kadar önemli, değerli olduğunuzu düşünerek ona göre çalışınız. Sizlerden çok şey bekliyoruz."
