Dost, acıyı ve sevinci, acıyı ve mutluluğu paylaştığın kişidir. Birlikte ağlayıp birlikte güldüğün kişidir. Açlığı ve yoksulluğu, öfkeni, kızgınlığını, sevincini paylaştığın kişidir. En zor zamanlarda seni koruyup kollayan, senin için gövdesini siper eden kişidir.
Dost ve dostluk, ne sıcak, ne anlamlı ne içten sözcüklerden. İnsanı insanı yapan değerlerin başında gelen erdemlerin başında gelir. Yıllardır görmesen de gördüğün anda sanki dün ayrılmışsın gibi duygular yaşatan kavramlardır.
Bizler, böylesine dostluklar yaşadık. Böyle dostlar edindik. Üniversite yıllarının tüm zorluklarını birlikte göğüsledik. Birlikte çileler çektik. Birlikte mücadele ettik aydınlık Türkiye için. Birlikte umutlandık aydınlık yarınlar için.
Neden mi yazdım bunları? Çapa Yüksek Öğretmen Okulu'ndan sınıf arkadaşım Ayten ŞAN'ın ziyareti yazdırdı bana bu tümceleri. Savaştepe İlköğretmen Okulu'ndan arkadaşları ile buluşmadan dönüyormuş kızı Aslı ile. Telefonda " Evdeyseniz geliyoruz" diyen bir ses. İşte dostluk bu değil mi? Çat Kapı gidebildiğin bir yer.
Nasıl bir sevinç, nasıl bir mutluluk bizde. Anlatılmaz yaşanır. Ana kız, arkadaşım Ayten ve güzel, esprili kızı Aslı. Birlikte onurlandırdılar bizi. Gündemdeki konulardan, geçmişteki anılardan, sanattan ve siyasetten söz ettik uzun uzun. Tadına doyulmaz bir söyleşi oldu.
Zamanın nasıl geçtiğini anlayamadık. Yeniden buluşmak, görüşmek için sözleştik.
Teşekkürler değerli arkadaşım Ayten. Teşekkürler Aslı. Ziyaretinizle şenlendirdiniz evimizi. Onurlandırdınız bizleri.
Selam olsun dostun, dostluğun önemini ve değerini bilenlere.
