Son günlerin en önemli gündemi Özer - Erdoğan görüşmesidir. Yıllardır süregelen ayrımcı, ötekileştirişi, dışlayıcı siyasetin yerini uzlaşıcı, hoşgörülü, birbirini dinleyen bir siyasetin alacağı anlaşılıyor.
Bu uzlaşma ve yumuşama siyasetin kimilerini rahatsız ettiğine tanık oluyoruz.
" Bunda mutlaka bir bit yeniği vardır."
"Erdoğan'ın gizli bir planı vardır."
"Sarayla müzakere edilmez, mücadele edilir ".
biçiminde görüşler bildirilmekte. Özgür Özel 'in ülke insanının, halkın, emeklinin, emekçinin sorunlarını bu biçimde dile getirmesini eleştirenler var.
Dilimizde " insanlar konuşa konuşa, hayvanlar koklaşa koklaşa anlaşır " diye bir atasözü vardır. Konuşmayı, birbirini dinlemeyi ve anlamayı en özlü biçimde anlatır. Uzlaşı kültürünün yerleşmesi için girişim ve çabalar gerekir. Bunun da ilk adımı atılmıştır. Kavganın hiç bir işe yaramadığı somut biçimde görülmüştür.
Yüksek sesle konuşanların, avazı çıktığı kadar bağıranların aslında söyleyecekleri sözlerinin olmadığının göstergesidir. Umarsızlığın ve çözümsüzlüğün belirtisidir. Bilge insan, sabırla, hoşgörüyle, usuyla yener rakibini. Usuyla ve bilimle donanmış kişi, sonunda mutlaka başarılı olur. Sonuç alır. Bu savımı, bir örnekle taçlandırayım.
Mahatma Gandi, İngiltere İmparatorluğu’nu tek kurşun atmadan, kimsenin canını yakmadan dize getiren adamdır...
Nasıl mı?..
Şiddete karşı hoşgörü ve sabır göstererek...
Gandi, Londra’da hukuk okudu...
Öğretim üyelerinden biri olan Mr. Peters, kötü niyetli, kibirli ve Hintli düşmanıydı...
Gandi’yi çok kez aşağılayarak öfkelendirmek istedi ama başaramadı...
Bir gün Mr. Peters üniversite kantininde bir şeyler atıştırıyordu...
Gandi tepsisini alıp yanına oturdu...
“Anlamıyor musun Gandi?” dedi Mr. Peter kibirli bir ses tonuyla, “hiçbir zaman bir domuz ve bir kuş yan yana oturamaz...”.
Gandi gülümsedi:
“Haklısınız hocam, ben hemen uçup gidiyorum” deyip bir başka masaya geçti...
Profesör Peters öğrencisinin kendisini “domuz” yerine koymasına çok bozuldu...
Yaptığı sınavda Gandi’ye çok ters sorular sordu ama Gandi soruların tümünü doğru yanıtladı...
“Son sorum” dedi Mr. Peters:
“Yolda yürürken birinin içi akıl, diğerinin ise para dolu iki çanta görsen, hangisini alırdın?..”.
“Para olanı alırdım Sir” dedi Gandi...
Mr. Smith, alay edercesine gülümsedi:
“Ben, olsam diğerini alırdım...”.
Gandi de gülümsedi ama gülüşünde kibirden zerre yoktu:
“Herkes ihtiyacı olanı alır Sir...”.
Profesör Peter öfkeden delirebilirdi...
Sınav kağıdına:
“Aptal” yazıp kâğıdı Gandi’ye uzattı...
Gandi kâğıda baktı...
“Aptal” yazdığını gördü...
Kâğıdı Profesör Peters’e uzatırken:
“Not vermemişsiniz Sir” deyip devam etti, “sadece imzanızı atmışsınız...”.
Ulusça, Kavgayla...Sürtüşmeyle...
Hakaret ederek kazanılamayacağını öğrenmenin zamanı:
Halâ gelmedi mi?..
Ulu önderimizin yaşamsal bir sözüyle son veriyorum yazıma.
"Savaş zorunlu ve yaşamsal olmalıdır. Ulusun yaşamı tehlikeye gitmediği sürece savaş bir cinayettir."
M.K. Atatürk
