Pazarspor üst üste üçüncü mağlubiyetini aldı. Fakat bu mağlubiyetlerin en düşündürücüsü, en acısı, en üzücüsü kuşkusuz sahamızda alınan 5 -2 lik 52 Orduspor yenilgisi oldu.
Bu sonuç sadece bir skor değil; bir uyarı, bir alarm niteliğinde. Çünkü artık bazı şeyleri sorgulamanın, cesaretle konuşmanın zamanı geldi.
Ne yazık ki bir kesim Pazarsporlu, her türlü eleştiriyi “takım sevgisizliği” olarak görüyor. Oysa eleştiri düşmanlık değil, sahiplenmenin bir parçasıdır. Gerçek sevgi, yanlış gidişatı görüp susmak değil, çözüm aramaktır.
Bugün Pazarspor’un bulunduğu tabloya baktığımızda, sorumluluk yalnızca sahadaki 11 futbolcuda mı, yoksa daha geniş bir çerçevede mi aranmalı?
Yönetim doğru planlama yapıyor mu?
Futbolcular gerçekten Pazarspor formasının ağırlığını hissediyor mu?
Taraftar, desteğini doğru zamanda ve doğru şekilde verebiliyor mu?
Bu soruların cevabını birlikte aramalıyız. Çünkü bu takım hepimizin.
Yanlışları konuşmadan, eksikleri görmeden, “nasılsa düzelir” diyerek geçiştirirsek, sadece bir sezona değil, bir camiaya da zarar vermiş oluruz.
Geliniz, yapıcı eleştirilerimizi dile getirelim. Suçlu aramak için değil, Pazarspor’un yeniden ayağa kalkması için.
Bir yerde yanlış var.
Bunu birlikte bulalım, birlikte düzeltelim.
